My Gambia Story

We hebben hier met zijn allen echt iets fantastisch voor elkaar gekregen

Ontmoet de maker

Ilse van der Velden

Ilse heeft haar fototoestel altijd bij de hand wanneer ze naar Gambia afreist. Ze reist naar het land af met de stichting The Future Gambia om de plaatselijke bevolking te helpen. Om deze bijzondere ervaringen vast te leggen en te delen met familie en vrienden heeft ze inmiddels ruim 50 fotoboeken gemaakt.

In mijn jeugd ben ik, net als zovelen, op vakantie geweest naar landen als Luxemburg, Duitsland, Spanje en Portugal. Ik ging steeds een beetje verder. Zo ben ik ook in Egypte en Mexico geweest. Ooit zou ik nog weleens naar Bora Bora willen. Het ultieme bounty eiland! Ook Amerika, Australië, Zuid-Afrika en Fins Lapland staan nog in de top vijf van mijn bucketlist.

De eerste keer Gambia

In 2015 kwam ik voor het eerst in aanraking met Gambia. Via een vriendin van mijn zus hoorde ik over het project in Gambia. i Gambia Gambia, is een land in Afrika dat grenst aan Senegal en de Atlantische Oceaan. Gambia is zo'n 250 kilometer lan, slechts tientallen kilometers breed en ligt langs de Gambia-rivier. Lees verder Ik had nog wel spullen thuis staan die ze konden gebruiken. Toen ik de spullen ging brengen was haar moeder er ook. We hebben het vervolgens twee uur lang over Gambia gehad. Ze wilden er iets veranderen, iets goeds doen voor de mensen daar. En ik mocht een keer mee.

Dat is de eerste keer dat ik in Gambia ben geweest. Nu vier jaar geleden. De eerste keer was echt heftig. Ik kon van tevoren niet bedenken hoeveel impact het op me zou hebben. De kindjes daar hebben helemaal niks. Ze leven van een handjevol rijst per dag. Geen ontbijt, met een lege maag naar school waar ze acht kilometer voor moeten lopen.

De eerst keer was heel heftig. Toen wist ik; ik moet iets doen om deze mensen en kindjes te helpen.

Ilse van der Velden

Ik ben daar bij een vrouw, genaamd Awa, thuis geweest. Zij had haar huis gebouwd van slechts enkele golfplaten en woonde samen met de hele familie. Toen werd het me teveel en wist ik; ik moet iets doen!

Wat kan ik doen?

Joop en Wilma zijn de initiatiefnemers van stichting The Future Gambia. i Stichting The Future Gambia Deze stichting heeft als doel om het welzijn en de zelfredzaamheid van kansarme kinderen in Gambia te verbeteren, in het bijzonder door in het dorp Sanchaba goed onderwijs op te starten door het realiseren van een eigen school en door het ontwikkelen van activiteiten voor op deze school. Lees verder Met de stichting organiseren zij verschillende acties, waaronder inzameling van spullen en de bouw van een basisschool. Ik heb ze gevraagd wat ik kon doen.

Kinderen in Gambia hebben de droom om profvoetballer te worden in het Westen. Zodat ze geld kunnen verdienen en hun familie onderhouden. Dus ik ben begonnen met het inzamelen van voetbalschoenen, kleding en ballen. De lokale voetbalclub in Gambia kon 1 extra bal goed gebruiken. Ik heb toen 100 ballen ingezameld en opgestuurd. Hun reactie was onvergetelijk.

Een basisschool van en voor The Future of Gambia

De kans dat je in Gambia een baan krijgt is vele malen groter als je kunt lezen en schrijven

The smiling Coast of Africa

De Gambianen zijn echt een enorm gastvrij volk. Iedereen is even arm. Ze hebben enorm veel respect voor elkaar en voor buitenlanders, en geven echt om hun medemens. Ze zijn heel dankbaar dat je als buitenlander hun land komt helpen.

Één van de mooiste ervaringen die ik heb mee gemaakt is een barbecue geweest. Twee jaar geleden waren we met de stichting in Gambia. i Gambia Gambia, is een land in Afrika dat grenst aan Senegal en de Atlantische Oceaan. Gambia is zo'n 250 kilometer lan, slechts tientallen kilometers breed en ligt langs de Gambia-rivier. Lees verder Door de plaatselijke bevolking werd ons toen gevraagd of we op vakantie waren. We gaven aan dat we er waren om een school te bouwen en de kindjes te helpen.

Dat werd zo gewaardeerd dat er een barbecue werd georganiseerd. Het hele dorp liep uit en we hebben een fantastische avond gehad. We zaten op het strand. Mochten paardrijden. Er hing een sfeer van saamhorigheid. Heel vredig. Het was een magische dag met hele gastvrije mensen.

Belevenissen die indruk maken

Awa zorgde voor een meisje met malaria, dat niet haar dochter was. Het meisje kon geen medicijnen krijgen omdat het te duur is. Het kostte €40 om haar te helpen. Natuurlijk hebben we dat meteen betaald. Twee jaar later hebben we haar weer opgezocht en ze is kerngezond.

Het kostte €40 om een meisje te genezen van malaria. Dat hebben we betaald en nu is ze kerngezond.

Ilse van der Velden

Awa is eerder bevallen van een tweeling dat overleed bij de bevalling. Hartverscheurend! Gelukkig mocht ze opnieuw zwanger worden en bevallen van een gezond kindje. Toen ik haar bezocht mocht ik haar kindje op mijn rug mogen dragen. Met hun heb ik toen de dag doorgebracht.

Tijdens die dag heb ik ervaren hoe ze aan rijst komen. Ze zijn daar een volledige dag mee bezig. Kan je voorstellen dat je een dag bezig bent om ’s avonds een handjevol rijst te eten.

Het kindje zit inmiddels daar op school. De afstand naar die school toe is erg groot. Elke dag moeten er kilometers afgelegd worden. Daarom wilde ze graag een fiets. We hebben dat betaald. Omgerekend kostte het €28 euro. Twee dagen later ontvingen we een foto van het kindje op de fiets. Dat is onbetaalbaar.

Een schokkende ervaring

Één van de meest heftige dingen die ik daar heb meegemaakt was in een ziekenhuis. Een ziekenhuis wat geen ziekenhuis is. Loshangende bedrading, oude bedden, geen verlichting, spinnenwebben. Het lijkt wel een horrorfilm.

Ik heb daar meegemaakt hoe een vrouw aan het bevallen was. Zonder enige hulp van doktoren en artsen wordt het kind geboren. Het kind wordt opgevangen en aan oude, vieze apparatuur gelegd. De moeder moet voor zichzelf zorgen en gaat meteen naar huis. Een tocht van acht kilometer in de brandende zon bij 40 graden. Van het kindje weet je dat hij geen vijf jaar oud gaat worden door de bevuilde omgeving waarin hij geboren wordt. Hij verlaat geïnfecteerd het ziekenhuis.

Van het net geboren kindje weet je dat hij geen vijf jaar oud gaat worden

Ilse van der Velden

Brullend en overstuur liep ik het ziekenhuis uit. Dit zijn emoties die lang blijven hangen, ook in Nederland. Ik had de neiging om mensen een klap te geven wanneer ze zeuren om de kleinste dingen. Gelukkig kan ik er inmiddels beter mee omgaan. Maar ik kan me nog steeds druk maken om mensen die zeuren over de kleinste dingen.

Het wordt beter

SOS Kinderdorpen is daar ook actief. Zij doen daar erg goed werk. We zijn daar eens binnen geweest voor een rondleiding. Er wonen daar kindjes die verstoten zijn of wees. Of kindjes die niet kunnen worden verzorgd.

Ze krijgen daar onderwijs tot hun achttiende en worden begeleid tot de leeftijd van 21. Er is daar stromend water, alles is netjes. Ze krijgen fruit, dragen nette kleren, de handen zijn gewassen. Het kan dus wel. Zo zie je dat het langzaam echt wel beter wordt.

“Wat we doen is misschien een druppel op een gloeiende plaat. Maar ik hou me vast aan de mensen die weten dat zij die druppel zijn.”

Ilse van der Velden

Bijzondere momenten die ik wil delen

Mijn eerste reis hield ik een dagboek bij om al mijn ervaringen op te slaan. Ook heb ik mijn fototoestel bij de hand om zo veel mogelijk te fotograferen. Dat gebruiken we in Nederland om aandacht te vragen voor de stichting en de activiteiten.

Het leven in Gambia vastleggen

Na het zien van mijn foto's willen mensen iets doen voor degene die het minder getroffen hebben dan wij

Maar ik maak er ook fotoboeken van. Heb er inmiddels ongeveer 60 gemaakt. Ik zorg ervoor dat ik mijn foto’s op de juiste manier opsla en ga in Gambia i Gambia Gambia, is een land in Afrika dat grenst aan Senegal en de Atlantische Oceaan. Gambia is zo'n 250 kilometer lan, slechts tientallen kilometers breed en ligt langs de Gambia-rivier. Lees verder al aan de slag met de software. Wanneer ik thuis ben hoef ik het slechts te perfectioneren.

De fotoboeken geven mij de gelegenheid om terug te kijken op de belevenissen. Belevenissen die ik met mijn familie en vrienden wil delen. Elke foto vertelt een bijzonder verhaal.

Het Gambia verhaal van Ilse

De afgelopen jaren heeft Ilse meerdere reizen naar Gambia gemaakt voor de stichting The Future Gambia. Namens de stichting helpt ze kansarme kinderen door spullen ze brengen en een school te bouwen. Ze heeft in Gambia momenten beleefd die een diepe indruk hebben achtergelaten. Deze momenten fotografeert ze en tijdens haar reis maakt ze al het fotoboek om te kunnen delen met haar familie en vrienden

Ook een belevenis delen?

Maak dan nu een fotoboek

Digitale fotografie: van nadeel naar voordeel

Zonde om te veel met je instellingen bezig te zijn. Fotograferen is kijken!
Fotoboek